Ombudsvrouw voor de kleintjes

Interview met wijk-werker Marianne en directeur Kelly uit Hamme – gepubliceerd op 31 oktober 2024

KOHa Zogge is een groene dorpsschool met een zorgzame aanpak en met zin voor groei, respect en waardering. De school heeft twee campussen in Zogge. Kleuters en leerlingen van het basisonderwijs zetten er hun eerste stappen om te leren en hun talenten te laten groeien. We spreken af met directeur Kelly en met Marianne, die als wijk-werker ondersteuning biedt tijdens het middagtoezicht bij de kleuters.

Kleine mensjes

KOHa Zogge ligt aan de rand van de kleine, rustige dorpskern van Zogge en is gehuisvest in een voormalig klooster. De lage voorgevel aan de straatkant straalt een zekere rust uit en verbergt meesterlijk het uitgebreide en levendige schoolcomplex aan de achterzijde. Het geluid van spelende kinderen bevestigt dat ik aan het juiste adres ben. Ik vind Marianne op de speelplaats tussen de menigte vrolijk joelende kleuters.

We spreken af om na de speeltijd, samen met directeur Kelly, nog even na te praten. Een interview is nu nog niet aan de orde, vermits Marianne voortdurend bestookt wordt met vragen en bekommernissen van deze kleine mensjes. Maar ze weet van aanpakken en kent al haar pappenheimers bij hun voornaam. Geen vraag blijft onbeantwoord en ze laveert tussen de kleuters van de ene interventie naar de andere. De openheid en directheid van de kleuters is aandoenlijk, ik vergeet even waarom ik hier ben.

Veel voldoening

De speeltijd zit erop en samen met directeur Kelly zoeken we rustigere oorden op om nog wat na te praten. Na een korte wandeling doorheen de voormalige kloostergangen nemen we plaats in een lokaaltje aan de straatzijde. Het geluid van de spelende kinderen is inmiddels weggeëbd en Marianne en Kelly beginnen te vertellen.

Als wijk-werker ben je een essentiële en betekenisvolle schakel tussen de kinderen.

Wijk-werker Marianne

Marianne: na een zware rugoperatie kon ik mijn toenmalige job niet meer uitoefenen. Ik was ook niet meer van de jongsten, maar ik wou echt wel terug aan het werk. Het feit dat ik geen diploma had maakte de zoektocht ook niet echt gemakkelijk. Meestal kreeg ik op mijn talrijke sollicitaties zelfs geen antwoord. Via het voormalige PWA-systeem van VDAB ben ik dan uiteindelijk aan de slag gegaan in het seniorenrestaurant van het woonzorgcentrum te Hamme. Ik voelde mij opnieuw nuttig en ik kon thuis weer iets vertellen over mijn werkdag.

Het PWA-systeem is overgegaan in het wijk-werken, maar het traject van wijk-werken was beperkt tot 1 jaar. Als ex-PWA’er was die beperking gelukkig niet van toepassing op mij. Daardoor kon ik gewoon blijven doorwerken. Ik merkte wel dat de beperking van 1 jaar soms voor frustraties zorgde. De frequente verandering van personeel zorgde enerzijds voor ongenoegen bij de bejaarde bewoners, terwijl het woonzorgcentrum zelf steeds nieuwe wijk-werkers moest opleiden. Ik denk dat dit sommige organisaties wat tegenhoudt om wijk-werkers in te zetten.

Sinds 4 jaar ben ik nu aan de slag bij KOHa Zogge. Ik help er bij het toezicht op de speelplaats tijdens de middagpauze. Het is best wel een uitdagende job, maar ze geeft veel voldoening. Je bent een essentiële en betekenisvolle schakel tussen de kinderen tijdens de middagpauze, dat is effectief waar! Voor de kinderen zijn hun vragen en problemen op dat eigenste moment het belangrijkste. Ze verwachten dan ook onmiddellijk een antwoord of een oplossing.

Duizendpoot

Kelly: bovendien is de middagpauze een noodzakelijke uitlaatklep. Ze geeft de kinderen terug wat ruimte en vrijheid nadat ze heel wat geoefend, gespeeld en geleerd hebben en zich hebben moeten concentreren. Hun energie mag helemaal terug op peil komen. Als dat niet het geval is, merk je dat in de klas na de pauze.

Marianne: ze laten je op de speelplaats ook geen minuut los. Je bent enerzijds verzorgend naar de kleinsten, maar je lost ook de sociale conflicten op tussen de andere kinderen. Je moet echt wel een duizendpoot zijn om hier op de speelplaats aan de slag te gaan (lacht).

Kinderen zitten soms ook met problemen die voor ons niet belangrijk lijken. Als ze jou daarover aanspreken moet je die au sérieux nemen. Soms botst het al eens tussen kinderen onderling en dan moet je hen troosten. Die gevoelens van verdriet mag je niet weglachen, want voor de kinderen zijn die écht.

Hecht team

Kelly: dat is de sterkte van Marianne en dat wil ik graag nog even benadrukken. Marianne is heel zorgzaam en attent. Ze luistert en heeft alles gezien. Haar kwaliteiten komen volledig tot hun recht, waardoor ook het werk van de leerkrachten na de middagpauze een stuk makkelijker verloopt. Want als de middag goed verlopen is, dan loopt het ook de rest van de dag makkelijker. Bovendien kunnen we steeds op haar rekenen omdat ze er altijd is. Wij zien Marianne dus als 1 van onze collega’s en samen vormen we een hecht team.

Ons schooltje beschikt overigens over een zeer beperkt budget. Wijk-werken is voor ons een aantrekkelijke manier om op het juiste moment de broodnodige versterking te voorzien voor ons team. Wij zijn trouwens nog op zoek naar een extra wijk-werker als versterking in onze voor- en naschoolse opvang.

Wijk-werken is voor ons een aantrekkelijke manier om op het juiste moment de broodnodige versterking te voorzien voor ons team.

Kelly, directeur kleuter- en basisschool KOHa Zogge

Heel blij

Marianne: ik kan me niet voorstellen dat ik elke dag thuis zou zitten. Wat heb je dan ’s avonds nog te vertellen? Ik ben heel blij met mijn taak hier bij KOHa en de kinderen zijn er blijkbaar ook erg blij mee. Zij zijn soms openhartiger naar ons toe als begeleider. Daar zal de losse en ontspannen sfeer die wij scheppen wel voor iets tussen zitten, zeker?

Tekst: Pascal Eeckhoudt, regisseur sociale economie en werk DDS Streekregisseurs